Downloads

Κατεβάστε χρήσιμα εργαλεία και προγράμματα για την καθημερινή κλινική πράξη του καρδιολόγου και όχι μόνο

Πατήστε ΕΔΩ για να μεταβείτε στην σελίδα.


guidelines

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

 

Δείτε αποσπάσματα video από το Παγκόσμιο Συνέδριο Υπέρτασης


    


 
 
 

Vinaora Visitors Counter

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterToday31
mod_vvisit_counterYesterday431
mod_vvisit_counterThis week1491
mod_vvisit_counterLast week2210
mod_vvisit_counterThis month5403
mod_vvisit_counterLast month6312
mod_vvisit_counterAll days656173

Online (20 minutes ago): 7
Your IP: 54.224.150.24
,
Today: Oct 19, 2018

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Εαν δεν μπορείτε να δείτε τα αρχεία κατεβάστε το πρόγραμμα Adobe Reader πατώντας στην παραπάνω εικόνα.


 

Recent News
Μελέτη PARTNER 2: Η TAVR μη κατώτερη της χειρουργικής AVR σε ασθενείς ενδιάμεσου κινδύνου. PDF Print E-mail

Από τα κύρια σημεία του συνεδρίου του American College of Cardiology στο Σικάγο, τον Απρίλιο του 2016, ήταν τα νέα στοιχεία από την μελέτη PARTNER 2 σύμφωνα με τα οποία, σε ασθενείς ενδιάμεσου κινδύνου η διακαθετηριακή αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (TAVR) αποδείχθηκε μη κατώτερη της χειρουργικής αντικατάστασης (AVR), για θάνατο και αγγειακό εγκεφαλικό με αναπηρία.

Οι ερευνητές χώρισαν 2032 ασθενείς με σοβαρή αορτική στένωση και ενδιάμεσο χειρουργικό κίνδυνο σε μία ομάδα που υποβλήθηκε σε TAVR με συσκευή εκπτυσσόμενη με μπαλόνι (Sapien XT, Edwards Lifesciences) και μία άλλη ομάδα που υποβλήθηκε σε χειρουργική AVR. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν επίσης σε δύο ομάδες με βάση κλινικά και απεικονιστικά ευρήματα: μία ομάδα διαμηριαίας προσέγγισης (76,3%) και μία ομάδα διαθωρακικής προσέγγισης (23,7%).

Στην ανάλυση του πληθυσμού με βάση την αρχική πρόθεση για θεραπεία, το πρωτογενές καταληκτικό σημείο (συνολική θνησιμότητα ή αγγειακό εγκεφαλικό με αναπηρία στα 2 χρόνια) εμφανίστηκε στο 19,3% της ομάδας της TAVR έναντι 21,1% της ομάδας της χειρουργικής AVR (HR=0.89; 95% CI, 0.73-1.09; P για μη κατωτερότητα = .001). Στην ανάλυση του πληθυσμού έτσι όπως αυτοί θεραπεύτηκαν τελικά, το πρωτογενές καταληκτικό σημείο εμφανίστηκε στο 18,9% της ομάδας της TAVR, έναντι 21% της ομάδας της χειρουργικής AVR (HR=0.87; 95% CI, 0.71-1.07; P για μη κατωτερότητα <.001).

Στην ομάδα της διαμηριαίας αγγειακής προσπέλασης, η TAVR συσχετίσθηκε με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης του πρωτογενούς καταληκτικού σημείου σε σχέση με την χειρουργική AVR (HR=0.79; 95% CI, 0.62-1). Δεν υπήρχαν διαφορές στην ομάδα της διαθωρακικής προσέγγισης.

Οι ερευνητές βρήκαν πως οι ασθενείς της ομάδας της TAVR είχαν μεγαλύτερη επιφάνεια αορτικής βαλβίδας και μικρότερα ποσοστά οξείας νεφρικής βλάβης, σοβαρών αιμορραγιών και νεοεμφανιζόμενης κολπικής μαρμαρυγής. Από την άλλη πλευρά η ομάδα χειρουργικής AVR  είχε μικρότερα ποσοστά μειζόνων αγγειακών επιπλοκών και παραβαλβιδικής αορτικής ανεπάρκειας.

Ένα από τα ερωτήματα που παραμένουν είναι: Πόσο σημαντική είναι η παραβαλβιδική ανεπάρκεια της αορτικής βαλβίδας μετά από TAVR; Από τη μελέτη αυτή γνωρίζουμε τώρα πως σε ενδιάμεσου κινδύνου ασθενείς, στα δύο χρόνια υπάρχει πράγματι σημαντικά μεγαλύτερη παραβαλβιδική ανεπάρκεια μετά από TAVR σε σχέση με την χειρουργική AVR, αλλά μόνο στο 8% αυτή ήταν μέτρια ή σημαντική. Οι περισσότερες περιπτώσεις είχαν να κάνουν με ήπια ανεπάρκεια ή μικρή διαφυγή. Σε σχέση με προηγούμενη εμπειρία αναφορικά με συσκευές εκπτυσσόμενες με μπαλόνι πρόκειται για βελτίωση των ποσοστών παραβαλβιδικής διαφυγής. Αυτό το ποσοστό του 8% της μέτριας ή σημαντικής παραβαλβιδικής διαφυγής έχει όντως μία επίπτωση στην θνησιμότητα, αλλά στην ομάδα της ήπιας ή μικρής παραβαλβιδικής διαφυγής δε φαίνεται πλέον να επηρεάζει τη θνησιμότητα, όχι τουλάχιστον σε αυτή τη μελέτη.

Οι ασθενείς που δεν είχαν καθόλου ή είχαν ίχνη παραβαλβιδικής διαφυγής είχαν ποσοστά θνησιμότητας από κάθε αιτία 14,1% στα δύο χρόνια, αυτοί με ήπια παραβαλβιδική ανεπάρκεια είχαν ποσοστά 13,5% (log-rank P=.82), ενώ αυτοί με μέτρια ή σημαντική ανεπάρκεια είχαν ποσοστά 34% (log-rank P<.001)

Σε ένα άρθρο που συνοδεύει τη μελέτη στο ¨ The New England Journal of Medicine ¨, ο Neil E. Moat, από το πρόγραμμα διακαθετηριακών βαλβίδων του Royal Brompton Hospital στο Λονδίνο, σημείωσε πως τα αποτελέσματα «φαίνεται να επιβεβαιώνουν πως η TAVR  είναι η θεραπεία εκλογής για τους περισσότερους ασθενείς με αορτική στένωση οι οποίοι είναι υψηλού κινδύνου για πρώιμο θάνατο και μείζονες επιπλοκές από μία συμβατική χειρουργική αντιμετώπιση, ειδικά εάν έχουν κλινικά και αγγειακά χαρακτηριστικά κατάλληλα για διαμηριαία (ή πιθανώς μη διαθωρακική προσέγγιση)».

 

Αναφορές:  

Leon MB, et al. Joint ACC/JACC Late-Breaking Clinical Trials. Παρουσιάστηκε στο: American College of Cardiology Scientific Session; Απρίλιος 2-4, 2016; Σικάγο.

Leon MB, et al. N Engl J Med. 2016; doi: 10.1056/NEJMoa 1514616.

Moat NE. N Engl J Med. 2016; doi: 10.1056/NEJMe 1603473.

 

 

Στείλτε μας μήνυμα

newsletter

Kάθε φορά που η σελίδα ανανεώνεται θα είστε  ενήμεροι.Γραφτείτε πατώντας ΕΔΩ

Μπορείτε επίσης να μας στείλετε μήνυμα με τις παρατηρήσεις σας για την βελτίωση της ιστοσελίδας.
Στείλτε μήνυμα πατώντας ΕΔΩ